vrije opvoeding

 
lisa
 

Als je mijn ouders nu zou tegenkomen zou je het absoluut niet denken, maar in de jaren zeventig waren mijn ouders hét voorbeeld van een hippie leefstijl. 

Mijn moeder met lang haar en jurken uit India. Mijn vader, ook met lang haar, en wijde pijpen. Dat zijn de beelden die ik me nog goed kan herinneren van foto’s. Geld verdienen was iets dat uit pure noodzaak moest gebeuren… Ooit was mijn vader roadie van Bob Geldof, en later waste hij af in het Amstel Hotel. Ambitie was een vies woord. Nee, veel belangrijker vonden mijn ouders de wereldvrede en de seksuele revolutie die zich voltrok. 

 

lara

Het leven bestond uit veel bezoekjes aan kroegen en concerten, en lange reizen maken. Zo ook naar Marokko in een lelijke eend, de deuren vast getaped om te voorkomen dat de bagage er niet uit geslingerd werd. Ze gingen op zoek naar connectie met andere culturen, verlichting…enne…ohja vrij verkrijgbare Cannabis. En dan die keer dat we met de bus naar Joegoslavië reisden, en alle bagage niet in koffers werd vervoerd, want hoe burgerlijk is dat, nee IN VUILNISZAKKEN! Heb je al een beeld?

Als kind groeide ik op in een rommelig huishouden en misschien iets teveel gezelligheid. De deur van ons huis stond altijd open voor anderen en het was altijd een groot feest. Vaak tot diep in de nacht. Er waren geen regels over hoe laat ik naar bed moest. Structuur en regelmaat? Nog nooit van gehoord. Een vrije opvoeding dus.

Later, toen mijn ouders, in de jaren 80 een eigen bedrijf startten en er meer geld in het gezin kwam, veranderde het enigszins, maar in principe was de basis voor mijn opvoeding al gelegd.. In deze tijdsgeest, waar ambitie, samenwerking, assertiviteit en willen winnen als groot goed wordt beschouwd (sterker nog; zónder deze eigenschappen kun je bijna niet overleven) hebben mijn kinderen aan mij toch echt geen goed voorbeeld. Want wat ik zelf niet van huis uit heb meegekregen kan ik ze ook niet meegeven. 

En ik probeer het echt wel hoor!  Mijn kinderen zitten dus ook op hockey! Alleen, tsja, vind ik het nou eenmaal zielig voor de tegenstander als die met 7-2 wordt ingemaakt. En natuurlijk wil ik ze ook graag op het vwo hebben…Alleen fluister ik mijn zoon in dat als muziek produceren hem echt gelukkig maakt, hij daar vol voor moet gaan.

Het opvoeden in deze tijd vind ik soms best lastig, zeker, als je zoals ik bent uitgerust met Love, Peace & Happiness als enige bagage....

 

x Lisa

 

lisa
lisa cs
 
 
lisa
Laat een bericht achter

*