Lisa &…. eten

Ik ben opgegroeid met een moeder die echt fantastisch kan koken. Lekker eten was dan ook iets dat bij ons een vanzelfsprekendheid was en er werd ook echt moeite gedaan om iets lekker op tafel te zetten. Mijn moeder heeft haar roots in het Caribisch gebied en mijn vader komt uit Singapore dus ik ben wat smaken betreft een beetje verwend. Ik kreeg al van jongs af aan de meest exotische gerechten voorgeschoteld.

Mijn Hollandse vriendinnetjes moesten daar af en toe aan wennen, maar mijn jongere broertje had hier nog het meeste last van, gek genoeg. Hij vond koriander bijvoorbeeld het vreselijkste wat er was. Als mijn moeder Indiaas had gekookt, kwam mijn broertje zuchtend aan tafel en mopperde dan. Hij beklaagde zich regelmatig bij mijn moeder of ze niet gewoon, net als de ouders van zijn vriendjes, aardappelen, groenten en vlees kon maken voor het avondeten….of stamppot. Omgekeerd maakte ik kennis met de typisch Hollandse eetgewoontes bij mijn vriendinnen. Zo vond ik het altijd heel vreemd dat er altijd precies genoeg werd gekookt voor het aantal personen van dat gezin. Dat was bij ons anders…er was altijd genoeg voor mensen om spontaan aan te schuiven. Ook leerde ik bij mijn vriendinnetjes de echte hollandse gehaktbal waarderen, de rijkelijke sjus in het kuiltje van een stamppotje, de boterham met gestampte muisjes. Allemaal heerlijk! 

Gezond eten heb ik ook van huis uit meegekregen. Alles was altijd vers, en de porties groenten waren altijd in verhouding groter dan de rest. Toch heb ik mijn eetpatroon als tiener nog drastisch aan moeten passen omdat ik vaak moe was, een lage weerstand had en vaak ziek werd. Op aanraden van een orthomoluculaire arts ben ik daarom minder gisthoudende producten gaan eten. Zuurdesem, zure vruchten, biogarde, geen suikers. Ik voelde me toen beter dan ooit. Helaas moet ik toegeven dat er van dat eetpatroon niet veel meer overgebleven is. Maar de goede intenties zijn er nog wel. Gezond eten is hotter dan ooit en ook ik ben constant op zoek naar de juiste balans in wat ik in mijn mond stop omdat het nou eenmaal lekker is en iets dat mijn lichaam voedt en nodig heeft. 

Mijn grootste persoonlijke uitdaging is dat ik in weinig tijd toch een gezonde en lekkere maaltijd op tafel kan zetten voor een heel gezin, zonder dat mijn kinderen gaan klagen dat ze daarna nog honger hebben, of dat het niet te eten is. Het gaat al de goede kant op. Inmiddels zijn ze gewend aan zilvervliesrijst, bulgur en quinoa in plaats van witte rijst en aardappelen. Wat ze sowieso meekrijgen is dat ik eigenlijk altijd verse producten gebruik en geen onnatuurlijke smaakversterkers. 

Maar tijd is altijd een issue. Ik kan niet zo goed vooruit plannen qua koken, omdat ik op het moment supreme vaak nét geen zin heb in wat er voor die avond op het menu stond. En ja daar sta je dan na het werk nog een maaltijd in elkaar te flansen die én gezond én lekker is. Dat vind ik lastig. 

Om inspiratie op te doen vind ik het heerlijk om allerlei foodblogs te bekijken. Als het aankomt op mouthwatering food fotografie, dan heb je me! Hier enkele van mijn favorieten..

 x Lisa

foodblogs

Reacties plaatsen kan niet meer.